ettelaat newspaper

تاريخ خبر: سه شنبه 30 تیر 1388، 28 رجب 1430، 21 جولای 2009، شماره 24521سه شنبه 30 تیر 1388، 28 رجب 1430، 21 جولای 2009، شماره 24521

داستان واره

علي درويشي

انشتين

داشت مي‌رفت كه فوق دكترايش را بگيرد. به يك معنا اهل كتاب نبود ولي نمي‌دانم چرا پافشاري داشت برويم نمايشگاه كتاب. به موهايش نگاه مي‌كردم كه از هر تارش يك فرمول مي‌ريخت و مي‌گفتم:«كتابي كه تو مي‌خواهي آنجا ندارند.»

ولي او دست‌بردار نبود و سرانجام مرا از پي خود كشيد و برد.

با شگفتي ديدم يك فرهنگ ده‌جلدي (نه البته ديكشنري) گرفت كه دست‌كم آنجا به دردش نمي‌خورد.فردا پستچي يك بسته آورد. بازش كردم. ديدم نوشته: به ع.د، به پاس دوستي، خدانگهدار تا دو سال ديگر.تازه يادم آمد روزي به او گفته بودم دوست دارم فلان فرهنگ را داشته باشم و پولش را ندارم.

اژدها

سرما زده‌اي توي غار تاريكي چپيد. آتشي ديد. گفت: «آخ جون… چه گرماي دلچسبي!»

نزديك شد و خود را گرم كرد. ناگهان خود را توي غار ديگري ديد. داشت فرو مي‌رفت كه فرياد زد:‌«پيش از فرو دادنم، بگوكي هستي تو؟»

گفت «كارت تمومه انسان ابله. حالا ديگه شناختن من به چه دردت مي‌خوره. پيش از آن كه نزديك بشي، بايد مي‌پرسيدي!»

codex17x

page29

ارسال خبر از طريق ايميل

نسخه مناسب چاپ

PDF صفحات روزنامه